utusan surat buat awak 4

awak,

dalam mengenali awak,saya baru tahu yang awak sebenarnya menyimpan pelbagai masalah.masalah dari pelbagai aspek keluarga, kawan2, persekitaran. saya selalu lihat awak gembira, tapi rupanya di dalam hati awak tersembunyi pelbagai cerita. saya simpati dengan nasib awak. setiap kali ada masalah awak mesti kongsi dengan saya dan rakan2 awak. kadang2 2, masalah yang awak ceritakan kepada saya, tak dapat digambarkan betapa perit nya. saya tak menyangka, dugaan awak tanggung terlalu berat. saya hanya mampu memberi semangat " bersabar lah awak,kt tak mampu wat pape,mgkin skunk kt diduge,tapi akan dtg pasti de bhagie, Allah maha mengetahui pe yg baik utk umat Nya". berulang2 itu saja yang saya dapat lafazkan. saya tak mampu gambarkan masalah yang awak hadapi kerana ia nya terlalu rumit.um.

suatu hari 2, awak ada masalah,kita ponteng sekolah,kita pergi ke bandar,saya tak mampu biarkan awak sendirian ketika itu, saya bimbang akan keselamatan awak yang pada masa itu awak dalam keadaan tertekan akibat masalah yang menimpa awak. saya khuatiri perkara yang tidak diingini berlaku pada awak ketika itu. saya juga harap dengan ada nya saya di sisi awak,awak lebih kuat semangat untuk teruskan hidup. ketika itu pagi2 lagi saya sudah tunggu kehadiran awak di belakang marrybrown, awak pun tiba dengan hati yang suram. saya melihat muka awak muram, kadang saya panik, macam mana hendak buat awak tersenyum. pelbagai cara saya cuba, tapi tika 2 muka awak tetap suram juga. um. saya terus berfikir idea lain. 

F: ayg,kita nak g mane ni?

L: nth lh.ayg xthu.yg pnting ayg nak cari tmpat utk tng kn hati ayg.

F: k.

saya terus berfikir,kemanakah tempat yang seuai untuk bawa awak menenangkan hati awak?.um.. ketika itu kita masih lagi tiada kenderaan mahupun lesen kenderaan. kita cuma menharap kan bas tambang. awak langsung tak endahkan kemana saya bawa awak. awak ikut saja. destinasi yang kita mampu tuju tika itu ialah bandarraya johor bahru. semasa menunggu tibanya kita ke destinasi, awak diam saja duduk di sebelah saya. awak termenung memandang permandangan di luar tingkap bas. saya peluk awak, usap2 tangan awak. saya melihat awak sedih,air mata awak keluar dengan laju. saya terus lap air mata awak. " bersabar lah awak "...

tiba saja di bandar, kita tak tahu ingin menuju ke arah mana. kedai masih lagi belum di buka. saat itu keadaan masih pagi lagi. kita jalan pusing2 bandar. kita tak tahu mana nak dituju, hanya mengikut kaki melangkah. saya membawa awak tengok wayang, saat wayang dimainkan,awak memandang kearah skrin besar tapi minda awak berangan ke tempat lain. awak masih memikirkan masalah. awak memeluk lengan kiri saya. dalam diam awak menangis. saya buntu memikirkan cara untuk membuat awak gembira. 

setelah habis wayang,kita pusing2 lagi, kita duduk di tangga padini yang berada di belakang city square, awak meminta handset saya, awak melihat gambar2 yang ada dalam handset saya. awak terus berdiri dan mengambil gambar saya. saya yang sebagai model tika itu berasa takut pabila melihat raut wajah awak. awak memang suka bergambar. ketika itu kita ambil gambar banyak2, baru lh kelihatan muka awak ketawa. lega hati saya. =). awak menceritakan masalah awak pada saya. saya simpati dengan nasib awak.um.